Henk Craenmehr
Chauffeurs aan het woord
Al sinds 1998 ben ik chauffeur bij Datrans en heb ik het er heel goed naar mijn zin. Iedereen heeft er zijn eigen auto die hij naar eigen smaak en stijl mag opmaken of pimpen.
De groep collega’s is erg leuk (veel ervan zijn al erg lang bij Ruud Hagens in dienst) en het is prettig om soms als groep te rijden. Toch werk ik ook graag alleen. We ontmoeten elkaar toch wel regelmatig in Schwegenheim in Duitsland. Daar is onze tank- en koppelplaats waar we ook kunnen douchen, rusten en eten. En als we weinig tijd hebben zorgt “De Ping” wel voor de warme hap.
Het werken in koppeldiensten kan betekenen dat we een hele week in Zwitserland rijden. Voor mij is dat geen punt. Ik vind het een prachtig bergland waar de mensen aardig zijn en niet zo gehaast als in Nederland. Het straalt een bepaalde rust uit die ik als heel prettig ervaar. Zeker als je bedenkt dat we hard en vaak lang werken. De sneeuw in de winter heeft zijn charme maar maakt het rijden ook gevaarlijker en soms is het dan wat lastiger om klanten (op tijd) te bereiken.
Het contact met mijn baas Ruud (en ook Dirk) is erg leuk. Hij kan ook strak en zakelijk (maar rechtvaardig) leiding geven; maar dat hoort er ook bij. Als je echter door privé omstandigheden tijd voor je gezin vrij moet maken dan zal Ruud altijd proberen dat te regelen en in te passen. Hij is directeur en planner maar steekt ook zelf de handen uit de mouwen in het warehouse in Wanssum.
Intussen heb ik ook leuke contacten opgebouwd met vaste klanten in Zwitserland en met een aantal declaranten bij de grens. De contacten met de politie in België, Duitsland, Frankrijk en Zwitserland zijn vaak minder prettig. Ze zijn vaak té stipt, té streng en hebben geen begrip voor ons; de beroepschauffeurs. Maar ondanks die controleurs is het chauffeursvak een prachtig beroep.
Zeker bij Datrans.
